Geç'ti.

..

Ayaklarımın altından, şehirler, geçip gitti.

Kaçını sevdim, kaçına bağlandım, bilmiyorum. Yürümeyi çok seven ben, kulağımda ezgiler, adımladım, ellerimden tutan kentlerin bulvarlarını, caddelerini, sokaklarını. Bir tanesi hariç, hiç biri huzurun diğer adı olamadı.

Hayatımdan, yüzler, geçip gitti.

Kimi zaman âşık olduğum kentlerin herhangi bir sokağındaki yıkık dökük kaldırımlarda, kimi zaman sevemediğim bir şehrin iki yakasını bir araya getiren vapurda. Aklımda, o insanların yaşamlarıyla ilgili ihtimaller, gözlerimde bazen korku bazen merakla, yanımdan geçip gittiler. Bir tanesi hariç, hiç biri gözbebeklerimde tebessüm oluşturamadı.

Yüreğimden, adamlar, geçip gitti.

Önce bakışlarıma değdi bakışları sonra yürekleri yüreğime. Yâda ben öyle zannettim. Biri âşık olduğum kentin sokak aralarında yanımdaydı, ellerim ellerinde, hayatım avuçlarının içinde. Kimi sevemediğim bir şehirde, vapurun güvertesinde yanımda oturdu, aslında benimle değilmişçesine. Bazıları sessiz sedasız çekip giderken, biri hiçbir zaman toparlayamadığım bir enkaz bıraktı, gönlümdeki yerinde.

..

Ayaklarımın altından şehirler, yanımdan insanlar ve yüreğimden sadece bir adam geçti.

..

Artık geç’ti ve gitti.

..

13Mart2015