Ayrılıklar Başkadır Kasım'da.

Her yerde senden bir parça var bu şehirde..

Dokunduğum her taşta, baktığım her karede, adım attığım her kaldırımda..

Sen varsın Ankara’da. Kahkahalarla gülerken aniden kulağıma gelen bir şarkıda, pencereden dışarı bakarken yoldan geçen bir genç adamda, yolun karşısındaki parmaklıkların yanında, bitmek bilmeyen gecelerin ortasında, bu kentin meşhur ayazında..

Bilmesen de, her şeyde sen varsın hala..

Hayatıma girişin, senden bahsederken ki sevincim, içimi titreten heyecanım, yaşattığın mutluluklarım, içten tebessümlerim..

Hiç duymadığın cümlelerim var. Hissettiklerim, sana hiç anlatmadığım “bendeki sen”.

Bir de aniden gidişin var anılarımın ortasında, en can alıcı noktasında..

                Nereye kaçsam, kendimi nereye saklasam, hatıralardan ne zaman uzaklaşmaya çalışsam, adın var aklımda.

“Kasım’da aşk başkadır.” derler ama ayrılıklar başkadır Kasım’da…

Bir Adam ve Bir Kadın.

Bir kadın çok severken, bir adam çok sevmeli o kadını.

Gözleri gülerken kadının ve tebessümüne adamışken kendini adamın; mutluyken yanında, adam çekip gitmemeli ardına bile bakmadan. Silmemeli yaşananları. Ve umursamaz davranmamalı.

Bir kadının hayalleri, asla yerle bir edilip gidilmemeli.

Eğer giderse adam; anıları bırakıp bir kenara, hiçbir şeyi düşünmeden, aniden; bilmeli ki bir hayat yarım kalmıştır.

Ve bu bir nevi, ah almaktır.

Çünkü bir kadın, kollarında huzurlu olduğu adamı, değer verip hayatına aldığı o canı atamaz bir anda düşlerinden, aklından ve yaşamından. Uzunca bir müddet, aldığı her nefeste, ciğerlerine dolan her havada o adamın adı vardır ve yaşamak, o kadına, zorlaşmıştır.

İşte bu yüzden, kimse, o kadına “Unut!” dememeli. Çünkü kadın, korkularıyla yüzleşip geçmişi ağlayarak değil, tebessümle hatırlamalı. Bunun için günler, haftalar, aylar geçmeli ve o kadın bu süre içinde, kendisiyle baş başa kalmalı.

Geri dönerse adam günün birinde, kadın o adamı, affetmemeli.

Affetse de eskisi gibi sevmemeli. Aşkı iliklerinde hissetmemeli. Duygularına yenik düşmemeli.

Severse hiçbir şey olmamış gibi, ilk günkü gibi hissederse aşkı damarlarında, yenik düşerse eğer duygularına; hazırlamalı bir ayrılık sahnesine daha kendisini.

Ve gitmeli. O şehri, terk etmeli…

Not: Ahmet Oğuzhan Doğan'nın  Bir Adam ve Bir Kadın(1) Yazısına İthafen.

20Kasım2011

02:20

Veda..

Hiç ummadığınız bir anda,

Hiç ummadığınız bir yerde,

Hiç ummadığınız bir şekilde,

Aklınızda bile yokken,

Unuttuğunuzu zannettiğiniz bir koku gelir burnunuza

Ya da bir şarkı başlar, çalmaya.

Canlanıverir anılarınız

Yeniden yaşanır her hatıra.

Buruk bir tebessümle yaptığınız bu karşılama;

Hiçbir zaman gerçekleştiremediğiniz

Ve gerçekleştiremeyeceğiniz bir vedadır aslında…

12.11.2011