Bir figürandım sadece,
Senin başrolünü oynadığın bir piyeste.
Kalabalık olsun diye,
Dururdum bir köşede, sessizce.
Pandomim sanatçısıydım ben,
Mimiklerim sen.
Kelimelere büründü hikâyem,
Jestlerim, fondaki müziğim
Jestlerim, fondaki müziğim
Sadece anlatabildiğim kadar senle ben.
Ara sıra palyaçoydum.
Dudağımın kenarına iliştirilmiş;
Bana ait olmayan kırık gülümsemen.
Sen sarayın padişahı
Soytarındım, peşinde gezen.
Bir melodramın ortasına düşmüş,
İşaretlerle bile anlatamıyordum seni.
O kadar fazlaydın ki içimde,
Yokluğun bende olurdu; trajikomedi.
Ağıtlar yakmak değil
Müzikallerle uğurlamak seni
En güzeli.
Ve demiş ki üstat sen gittin gideli:
‘Attım kendimi caddelere
Yeşil ceketin sardı beni.
Yürüdüm üstüne karanlığın korkusuz
Tuttum ellerini...’
[Gamze]

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder